|
|
|
| |
|
| |
|
| |
(Klik hier voor de aanwezigheden) |
| |
Van antwoord bediend
Geen vezel van ons afgetrainde lijf bevatte nog de geringste vorm van twijfel deze vrijdagavond; er moest en er zou een antwoord geformuleerd worden op de nederlaag van vorige week. Ik schets u de omstandigheden.
Vol vertrouwen, na een goed zomertoernooi en het prachtig in stand houden van onze gebeeldhouwde cuerpos (Maarten De Cock, hoe jij tot zulk een eyecandy transformeerde, habba habba), werd de openingsmatch aangevat. Maar 7 tegendoelpunten later toonde de dreun die ons schattig en frivool ego moest verteren zijn ware gelaat. Zo een seizoen beginnen deed pijn. Niet alleen in de kleedkamer maar ook ver daarbuiten echode het parabel van ons verlies. Onze fans roerden zich, fora kleurden rood, de sfeer werd grimmiger. Het hoogtepunt kwam in de vorm van het hacken van onze zo geliefde site. Onze trots, ons werk, ons levenskarwij, lag lam. Don Bosco sportief en administratief neergeslagen.
Dus het bestuur stak de koppen bij elkaar en broedde op een ommekeer. Daar waar de volgers woensdag nog bedenkelijk keken naar het aantal aanwezigen, straalden 14 onversneden toppers op het grasveld deze vrijdagavond. Nieuwe namen, dat was nodig: Bjorn, Jad, Pieter, Bart, Elia, Lulu en Koen. Een grove borstel doorheen de opstelling gehaald, en u kan tellen: de meerderheid van het elftal blonk uit in onbekendheid. Criticasters slepen reeds hun pennen tot dolken zo scherp. Ze zouden onze borst priemen en geen spaander heel laten van zulks een samenraapsel. Wisten zij veel.
Wisten zij veel dat al dat nieuw bloed gedrenkt is in de voetballeer van weleer. En wat zulke heerschappen nodig hebben, is de juiste omkadering. Geef hen die en enkel de sky blijkt een limit. Zeg nu zelf, welke omkadering is beter dan Bary bal voor het verdedigende compartiment? Met lofdichten en mooi verpakte commando’s werd elke twijfel of onduidelijkheid uit de verdediging gecommuniceerd. Een linie hoger stond ene Vincent Robert de pionnen op hun plek te zetten en werden bakens uitgezet die zelfs het verdwaalde schip feilloos naar de haven leiden. Als voor die as der kennisgeving en overzicht ene Dies Castelein plaatsneemt achter het nekschotgevend kanon, weet elkeen:
Mieke hou je vast aan de takken van bomen,
Mieke hou je vast aan de slippen van mijn jas.
De vorsers van Don Bosco staan klaar om te komen,
De ene parmant, de ander paljas.
De saus pakte beste lezer. Jad bleek een uitblinkende 6 met rust, overzicht, draaivermogen en stamina. Erachter ene Koen die samen met Bary en Antonio de volledige match dat centrum achteraan potdicht hield. Onze formitastische, in uitkomend talent badende, Elia, kwam haast tot aan de middenlijn uit om toch een bal te voelen. En wat dan gezegd over Pieter? Hoe beschrijven hoe dit nieuw raspaard zich feilloos integreerde, meter na meter bleef afdweilen en kans na kans bij elkaar voetbalde. Dat de supporters van die aanwinst nog veel plezier zullen hebben, staat nu reeds als een paal boven water. Bjorn en Bart namen elk een flank of back voor zich en verzorgde knallende fusees of splijtende passes alsof ze nooit anders deden. Welk onverlaat herinnert zich nog die vorige prestatie van Bart bijvoorbeeld? Toen hij na 5 minuten en anderhalf balcontact geblesseerd moest afdruipen? Slechts 1 seizoen geleden en toch; met zijn prestatie gister lijkt het wel een eeuwigheid.
En de vaste waarden? Vraagt u zich dan af. Die overzagen hoe er een totaliteit ontstond dat het werk meer dan naar behoren zou afleveren. Zodus fungeerden zij als de lijm tussen het geheel. Gaten opvullen als ze vielen, het systeem uitleggen en de uitgereden prinsen terug naar de stal roepen indien nodig. Af en toe met een splijtende pass of geniale ingeving gooiden ze de knuppel in het hoenderhok en lagen ze steeds aan de basis van wat daarna het uitdiepen van de score zou heten. Tony, Antonio en Joris, hoe ze met hun drie net telkens daar waren waar nodig. Als onversleten pijlers aan de horizon. Ik zou er een huis op durven bouwen. En als het dan toch over prachtige bouwwerken gaat, is er natuurlijk Stijn Robben. De linkerflank van bruineveld terrein E wordt heden nog spontaan vochtig bij de gedachte omtrent het veulen dat er gisteren pareerde.
Geslepen pennen werden halfslappe lichaamsdelen na 4 parels maar vooral, na geen enkel tegendoelpunt. Voorzichtig vielen woorden als: de perfecte wedstrijd, of ongeziene prestatie. Reeds decennia volg ik dit lucratief voetbalploegje en mijn eerste reactie bij het lezen van de tabloids was dan ook een van mogelijks lichte overdrijving. Pas later na de brunch dwarrelde het besef dat er misschien niets van grootspraak bij zit. Een ploeg met 7 nieuwelingen naar een overwinning leiden tegen het toch wel uit de kluiten gewassen SVK… Mijn hersenpan doorzocht, maar nog geen zulks een prestatie kan ik er uit halen. Don Bosco als de kameleon die de kleur en vorm aanneemt die op dat moment en locatie nodig is om met aangenaam en dominerend voetbal het schip naar het eiland der overwinning te gidsen. Dat we dat nog mogen meemaken.
Uw reporter ter plaatse,
T.B.
|
|
| |
|
|
